بهائیگری (جلد نرم وزیری)

کتاب «بهائی‌گری»

بخشی از پروژهٔ فکری احمد کسروی برای نقد آنچه «خرافه» و «فرقه‌سازی» می‌دانست، محسوب می‌شود.

از نگاه او:

بابیه و بهائیت محصول بحران اجتماعی و فکری ایران دورهٔ قاجار بودند،

بر احساسات و ایمان تعبدی تکیه داشتند،

و جامعه را از عقل‌گرایی و اصلاح واقعی دور می‌کردند.

اما از سوی دیگر، منتقدان کسروی می‌گویند:

او نگاه همدلانه‌ای به تجربهٔ دینی بهائیان نداشت،

بسیاری از جنبه‌های اخلاقی و اجتماعی این آیین را نادیده گرفت،

و آثارش بیشتر رنگ جدال فکری دارد تا پژوهش بی‌طرفانه.

به همین دلیل، «بهائی‌گری» امروز بیشتر به‌عنوان:

سندی از اندیشهٔ انتقادی کسروی،

و نمونه‌ای از جدال‌های فکری ایران معاصر

خوانده می‌شود، نه صرفاً یک تاریخ‌نگاری خنثی دربارهٔ بهائیت.